Blog

Springkussen

Een attractie die vooral erg populair is bij kinderen is een springkussen, springkasteel of luchtkussen.

Geschiedenis van het springkussen
John Sculock wou experimenteren met opblaasbare dekzeilen voor tennisterreinen. Zo werd de opblaasbare structuur in 1959 ontworpen. Zijn werknemers sprongen graag op dekzeilen. Er werd een bedrijf opgericht om de springkussens te verkopen voor kinderen. Er werd begonnen met een luchtmatras en in 1967 kwamen hier wanden bij. Na de springkussens kwamen toen ook andere attracties, zoals Tobbedansen, stormbanen, levend tafelvoetbal, pannakooi, buikglijbaan, bungeetrampoline, wipe out baan, etc, etc.

Kenmerken van het springkussen
Een van de kenmerken van een springkussen is dat deze opblaasbaar is. Tevens heeft het ritsen aan de zijkant om het springkussen leeg te laten lopen. Een springkussen is eigenlijk een heel grote zak gevuld met lucht die je aan kan treffen in allerlei vormen en kleuren. Om het springkussen op te blazen, wordt er gebruik gemaakt van een gemotoriseerde luchtpomp. U komt een springkussen veelal tegen op feestjes, evenementen, megakinderfeestje.
Een springkussen heeft een gemiddelde levensduur van minder dan 5 jaar. Dit komt doordat een springkussen erg intensief wordt gebruikt. Een springkussen aanschaffen is er duur, vandaar dat huren vaak veel voordeliger is voor de mensen.
Een springkussen is in alle mogelijke kleuren en vormen te verkrijgen.

Verschijningvormen van het springkussen
Een veel voorkomende vorm van een springkussen is die van het kasteel. Hierdoor dus ook wel springkasteel genoemd.
Tevens is er in de loop der jaren van alles toegevoegd aan sommige springkussens. Te denken valt aan een glijbaan of hindernis banen binnen in het springkussen. Doordat alles opblaasbaar is verzacht het de impact en zijn de hindernissen erg veilig te gebruiken. Kinderen zullen zich hier niet gauw aan verwonden.
Op het springkussen zijn inmiddels andere varianten gekomen inzake opblaasbare attracties.
Een lange baan met hindernissen is ontstaan, veelal genoemd de stormbaan.
Tevens wordt er in de zomer veelal attracties met water gebruikt en zodoende dus ook de tobbedansbaan en de buikschuifbaan ontstaan.

Er zijn inmiddels al veel opblaasbare attracties gekomen. Tevens is men nog steeds bezig met de ontwikkeling en ontwerpen van steeds meer nieuwe en uitdagende attracties.

Abraham
In letterlijke zin wordt abraham gezien als aartsvader van het volk Israël en Arabieren. Voor het christendom en de moslims wordt hij als aartsvader gezien in overdrachtelijke zin. Abraham is een man die voorkomt in de Tenach van de joden, de Bijbel van de christenen en de Koran van de moslims. Het Jodendom, christendom en de islam worden ook wel “Abrahamitische religies” genoemd.

Abraham in de Thora
In de Thora wordt het leven van Abraham in Beresjiet (in het christendom bekend als Genesis) beschreven. In Beresjiet treffen we enkele gebeurtenissen die het leven van Abraham typeren aan, in plaats van een biografie. Er valt onder andere te lezen over zijn geboorte. In dit zelfde hoofdstuk wordt het geslachtsregister van Abraham gegeven. Abraham stierf op 175-jarige leeftijd.
Abraham was geboren in Chaldeese Ur. Ook woonde hij hier. Abram (zoals hij aanvankelijk heette) was getrouwd met Sarai. Sarai was onvruchtbaar. Abram moest van God zijn geboorteland verlaten: “Ga naar het land dat ik je wijzen zal”. Abram vertrok naar Haran met zijn familie en dienstknechten. Hier te zijn aangekomen kreeg hij een tweede oproep van God. Na deze tweede oproep heeft hij met zijn huishouden een nomadenbestaan geleid.

Sarai gaf een van haar concubines aan Abram, omdat zij zelf geen kinderen kon krijgen. De concubine of bijvrouw, ook wel Hagar genaamd, schonk hem een zoon, Jishma’el.

Hier opvolgend verscheen God weer en zei tegen Abram: "Ik zal met jou een verbond aangaan en je zeer veel nakomelingen geven. En je zult de stamvader worden van vele volkeren. Daarom heet je niet langer Abram, maar Abraham. En je vrouw heet niet langer Sarai, maar Sara. En ik zal haar vruchtbaar maken."
Sara was nu dus vruchtbaar en ze heeft hem een zoon geschonken, genaamd Jitschak. Deze zoon moest Abraham als test aan God offeren. Echter God hield hem tegen en een ram stond gereed om de plaats van het menselijk offer in te nemen.

Zijn vrouw Sara stierf toen zij 127 jaar oud was in Hebron, in Kanaän( nu de westelijke Jordaanoever). Na het overlijden van Sara was Abraham hertrouwd met Ketura. Zij heeft hem zes zonen geschonken: Zimran, Joksjan, Medan, Midjan, Jishbak en Soeach.

Abraham overleed tenslotte, 175 jaar oud. Hij werd begraven door zijn zonen Jitschak en Jishma'el, volgens de overlevering in de huidige Grot van de Aartsvader in Hebron.

Abraham in de Bijbel
In het Oude Testament is het verhaal veelal hetzelfde echter zijn de namen anders gespeld. In het Nieuwe Testament wordt Abraham ten voorbeelde gehouden als de ideale christen avant la lettre, omdat hij zo rotsvast op God vertrouwde waardoor God hem als rechtvaardig aanmerkte. Dankzij het offer van Jezus Christus wordt een christus door God als rechtvaardig beschouwd. Abraham wordt door zijn vaste geloof in God als een Oudtestamentische voorloper daarvan beschouwd. In geestelijke zin worden alle ware christenen door hen ook nakomelingen van Abraham genoemd, zoals de Israëlieten en Arabieren zijn lijfelijke nakomelingen zouden zijn.
Het Nieuwe Testament zegt over Abraham samengevat:
Hij was een voorvader van Jezus omdat hij de stamvader van het Joodse volk is. Hij werd erg door God geëerd en ontving grote beloftes van God. Abraham volgde God en door zijn geloof is hij nu in het Koninkrijk bij Christus. God is Abrhams God en god zegende Abraham om zijn geloof. Abraham is de stamvader van ieder die in geloof tot God komt,
Abraham in de Islam
Ibrahim is een belangrijke profeet en boodschapper in de Koran van de Suhuf-i-Ibrahim, voorafgaand aan Mohammed en de Koran. De Koran benadrukt een voortzetting te zijn van de eerdere boodschap die Ibrahim ontving. De discussies rondom Ibrahim zijn geloof of hij jood of christen was worden volledig afgekeurd. Hij wordt nadrukkelijk moslim en hanif genoemd. Zo zegt Soera De Koe 135: En zij zeggen: "Weest joden of christenen, dan zult gij worden geleid". Zeg (hun): "Neen, maar (volg) de godsdienst van Abraham, de oprechte: hij behoorde niet tot de afgodendienaren". De Koran noemt hem de vader van monotheïstiche volkeren en monotheïst. In soera De in de Rangen Behorenden is het verhaal terug te vinden van een niet bij naam genoemde zoon die Ibrahim volgens de opdracht van God moet offeren. Omdat Ibrahim aan die opdracht wil voldoen wordt hij uiteindelijk vrijgesteld door God.
Een herdenking van het offer van Ibrahim is het offerfeest. De islamitische tradities gaan verder in op de bedoelingen en de achtergronden van het verhaal, ook al is het verhaal in de Koran niet gedetailleerd. Ibrahim werd door God gevraagd te offeren wat hem het dierbaarst was. Ibrahim, die rijk aan bezittingen was, maar slechts één zoon had, van wie hij erg veel hield, begreep dat God de beschikking had over leven en dood. Ook begreep hij dat God hem niets kon vragen dat zondig was. Hij was er, hoeveel moeite het hem ook kostte, toe bereid zijn zoon te offeren, want die was hem het liefst. De engel Djibriel verscheen vlak voordat hij zijn zoon wilde offeren. De engel vertelde dat de opdracht was voltooid. God wilde geen menselijk offer. Hij wilde gehoorzaamheid. Ibrahim had deze beproeving doorstaan. In de omgeving was een ram gevonden en deze werd geofferd.
Ibrahim was genoodzaakt Hagar en hun zoon Ismaïl de woestijn in te jagen. Maar God redde hen echter door het doen ontspringen van de bron Zamzam en beloofde, zoals ook vermeld in Genesis/Beres'jiet 21:19, dat Ismaïl de vader zou worden van een groot volk: de Arabieren.
Hagar en Ismaïl zouden zich gevestigd hebben in Mekka volgens de plaatselijke traditie. Ibrahim kwam hen daar opzoeken. Samen met Ismaïl herbouwde hij de Ka’aba. De Ka’aba was oorspronkelijk gebouwd door Adam, maar zij was vervallen en werd gebruikt voor afgoderij. Moslims beschouwen Adam als de eerste monotheïst, een hanif. Er zijn nog verschillende verhalen binnen de islamitische tradities dat Ibrahim nog regelmatig bij Ismaïl op bezoek kwam.

Abraham als historische figuur
Er zijn geen andere historische bronnen dan de Bijbel, de Tenach en de Koran te vinden over Abraham. Echter Abraham wordt toch vaak beschouwd als een persoon die wel heeft bestaan, ook door de niet gelovigen. Andere personages, zoals Adam en Eva en Noach worden door niet-gelovigen meestal als fictieve personages gezien. Dit komt vooral doordat het verhaal van Abraham makkelijker aan te nemen is. Als Adam, Eva en Noach de voorvaders/moeder van alle mensen zouden zijn leid dit tot onoplosbare vragen inzake de genetica. Zev Herzog, een archeoloog verbonden aan de universiteit van Tel Aviv, publiceerde in november 1999 een artikel in de Maariv, waarin hij schreef dat vijftig jaar onderzoek in Israël geen bewijs heeft opgeleverd dat de verhalen in de Bijbel ondersteunt. Abraham, Izaäk en Ismaël zouden als legendarische figuren moeten worden opgevat.

Er wordt vaak gezegd dat hij Abraham heeft gezien als iemand 50 jaar is geworden. Dit berust op een interpretatie van Johannes 8:57: Gij zijt nog geen vijftig en ge hebt Abraham gezien?. Als de vrouw 50 wordt, wordt zij meestal Sara genoemd. Veelal wordt de abraham uitgebeeld met een pop en een treffende leuze over de jarige. Tevens kan de Sara of Abraham als koek geschonken worden aan de jarige. Na deze leeftijd wordt wel gezegd dat men "weet waar Abraham de mosterd vandaan haalde".

Sarah (aartsmoeder)
Sarah is de vrouw van Abraham en een persoon uit de Hebreeuwse Bijbel, de patriarch van het Jodendom, islam en christendom. Ze komt onder andere voor in het Bijbelboek Genesis. Sarah wordt niet in de Koran genoemd, echter alleen als de vrouw van Abraham.

De oorspronkelijke naam van Sarah was Sarai. Zij was een halfzus van Abraham. Sarah en Abraham deelden dezelfde vader, maar hadden een andere moeder. Sarah was onvruchtbaar en tien jaar jonger dan dat Abraham was. Abraham had echter een belofte gehad van God. Hij zou de vader worden van een groot nageslacht. Abraham bevruchte Hagar, een Egyptische slavin van Sarah om aan het beloofde nageslacht te komen. Hagar was een soort van draagmoeder voor Sarah. Samen kregen ze Ismaël. God vertelde aan Abram dat Sarah zelf een zoon aan Abraham zou schenken. Inmiddels was Sarah toen al negenennegentig jaar. . Tevens moest hij haar in plaats van Sarai Sara noemen (vorstin), omdat zij groot was in Gods ogen en er zelfs koningen uit haar nageslacht zouden voortkomen.

Zowel de Bijbel als de Koran maken melding van het feit dat Sara gelachen heeft toen ze een gezant van God hoorde zeggen dat ze een zoon zou baren.

Trivia
Er wordt vaak gezegd dat hij Abraham heeft gezien als iemand 50 jaar is geworden. Dit berust op een verkeerde interpretatie van Johannes 8:57: Gij zijt nog geen vijftig en ge hebt Abraham gezien?. Als de vrouw 50 wordt, wordt zij meestal Sarah genoemd. Veelal wordt de Sarah uitgebeeld met een pop en een treffende leuze over de jarige. Tevens kan de Sarah of Abraham als koek geschonken worden aan de jarige. Na deze leeftijd wordt wel gezegd dat men "weet waar Abraham de mosterd vandaan haalde".

Popcorn / popcornmachine
De term popcorn komt uit het Amerikaans-Engels, van to pop (ploffen) en corn (maïs). Popcorn is gepofte maïs van speciale maïssoorten die voor dit doel veredeld zijn.
Je kunt popcorn thuis maken in een oude pan. Er wordt altijd een oude pan gebruikt vanwege het procedé, dat harde verbrande resten achterlaat. Popcorn wordt vaak geserveerd met gesmolten boter en suiker of zout. Je kunt ook popcorn maken met special popcornmachines of met wegwerpverpakkingen. De wegwerpverpakkingen zijn te verkrijgen in een supermarkt. De wegwerpverpakkingen kan je in een magnetron plaatsen.
Als men aan popcorn denkt, dan denkt men vooral aan films kijken. Of je nu een film in de bioscoop kijkt of thuis op de bank, popcorn wordt er vaak mee geassocieerd. Deze associatie komt uit de Verenigde Staten.
Herkomst
Mensen denken vaak dat popcorn van tegenwoordig is. Echter het tegendeel is waar. Duizenden jaren geleden werd popcorn ontdekt door Indianen. In een grot in New Mexico zijn gepofte maïskorrels gevonden van 5000 jaar geleden. In een oude tomben in Peru zijn nog oudere aangetroffen.
Het poffen
Een maïskorrel bestaat uit een kern van zetmeel met daarom heen een schil. Het ideale vochtgehalte van de kern voor het poffen is ca. 15%. De schil laat geen water en damp door. Door verhitting ontstaat stoom en doordat de schil niks doorlaat loopt de druk op in de korrel. Door verhitting is de kern ook ontzettend heet en hierdoor wordt het zetmeel in de kern gegaard. Op den duur wordt de druk te hoog en houd de schil het niet. Deze scheurt dan open. De stoom die gelijkmatig in het zetmeel aanwezig is kan nu uitzetten waardoor het zetmeel een schuimachtige structuur krijgt. Doordat het uitzet koelt het gegaarde zetmeel snel af en daardoor blijft de schuimachtige structuur behouden.
Er is een juiste wijze van verhitting van belang, een juist vochtgehalte van de korrel en een onbeschadigde schil voor een goed resultaat. Op het punt waar de korrel vast heeft gezeten aan de kolf, is de schil niet goed afgesloten; door dit lek ontsnapt stoom. Wanneer te langzaam wordt verhit, bereikt de korrel daardoor niet de druk die nodig is voor het poffen. Door te snel te verhitten zal het zetmeel niet genoeg garen en kan de schil beschadigen. Een te laag vochtgehalte levert te weinig stoom op en bij een te hoog gehalte zal de schil te vroeg scheuren.
Popcorn bestaat uit ca. 80% zetmeel, 10% eiwitten en bevat zo’n 2% vezels. Popcorn is niets anders dan gegaarde maïs.

Suikerspin
Een luchtig soort snoepgoed noemt men een suikerspin. Een suikerspin ontstaat doordat warme gesmolten suiker in een speciale centrifuge door de middelpuntvliedende kracht tot draden wordt gesponnen. Er moet hiervoor special suikerspinsuiker worden gebruikt. Je vangt het ontstane web op met een stokje en maakt een ronddraaiende beweging met het stokje. Door deze ronddraaiende beweging rond de bron ontstaat een suikerspin. Een suikerspin heeft niks te maken met een echte spin. Het wordt ‘spin’ duidt hier op het rond spinnen, zoals men dat deed en nog doet met garens. Dit is verwant met het Engels to spin, dat draaien betekent.

Suikerspinnen zijn vaak verkrijgbaar op een kermis, in een attractiepark of op braderieën. Echter veelal kan men ze ook huren bij een attractieverhuur bedrijf. Veel kinderen zijn er dol op, maar ook verscheidene volwassen lusten wel een suikerspin.

Men gebruikt 15 tot 20 gram suiker voor een normaal formaat suikerspin. Over het algemeen wordt aan de gesmolten suiker nog een kleurstof toegevoegd. Suikerspinsuiker is in allerlei kleuren te verkrijgen, waaronder wit, geel, blauw, groen, oranje en natuurlijk de roze.

Poffertjes
Poffertjes zijn een soort kleine pannenkoekjes. Het verschil met pannenkoeken is dat poffertjes zoeter en dikker zijn omdat ze rijzen. Pannenkoeken worden omgedraaid als het beslag is gestold. Dit is bij poffertjes niet het geval. Bij poffertjes is het beslag nog niet helemaal gestold en dan worden ze al omgedraaid. Hierdoor zijn ze van binnen nog wat zachter en worden ze mooi rond.

Men serveert poffertjes over het algemeen met poedersuiker, boter en eventueel met stroop. Men denkt dat poffertjes een typisch Nederlands gerecht is. Dit is echter niet het geval. Oorspronkelijk komen poffertjes uit Frankrijk. Men moet een speciale poffertjes pan hebben om ze te maken. Heeft men eenmaal zo’n speciale pan, dan zijn ze niet ingewikkeld om te maken.
De speciale pan is een gietijzeren plaat met handvatten, met daarin ronde uithollingen. In restaurants of poffertjeskramen worden zeer grote platen gebruikt om grote aantallen poffertjes snel te kunnen bereiden, deze platen zijn in tegenstelling tot de platen voor thuis gebruik niet van gietijzer of gietaluminium, maar van rood koper. De poffertjesbakkers in restaurants of poffertjeskramen zijn zeer vaardig in het snel omdraaien van de bijna gare poffertjes.

Limonade
Limonade, ook wel ranja genoemd, is een drankje. Dit drankje bestaat uit een zoet, geconcentreerd sap dat is aangelend met veel water om te drinken. Of een zoete uit water, suiker, aroma, kleurstof, stabilisator en conserveringsmiddel bestaande drank.

Aan limonade kunnen vruchtensap, extracten, aroma's en een zoetstof zijn toegevoegd. De zoetstof kan suiker of een glucosestroop zijn, maar in de zogenaamde lights is de suiker vervangen door een andere zoetstof, zoals acesulfaam K (E 950), aspartaam (E 951), cyclaamzuur/cyclamaat (E 952) of sacharine (E 954).
Van oorsprong was limonade gemaakt van citroensap. Tegenwoordig is limonade is allerlei verschillende smaken te verkrijgen. Vergelijkbaar gemaakte sinaasappelsap heette voorheen orangeade, tegenwoordig eerder ranja genoemd. Ranja was eerst een merknaam. Ranja werd geproduceerd door de firma C. Polak en zonen NV in Groningen.

Limonade in de drinkbare vorm noemt men ook wel limonadesiroop. Frisdrank is ook limonade. Dit is limonade met koolzuurgas.

Spijkerbroek
Een spijkerbroek is een broek en wordt ook wel jeansbroek of jeans genoemd. Er is een patent op gekregen op 20 mei 1873 door Levi Strauss, Jacob Davis en Calvin Rogers.
In 1847 emigreerde Levi Strauss naar de Verenigde Staten. Daar maakte hij stevige broeken voor de goudzoekers in Californië, van zeildoek. Deze broeken vielen erg in de smaak bij de goudzoekers, omdat deze steviger waren dan de gebruikelijke broeken.

Denim
De spijkerbroek werd eerst gemaakt van zeildoek door Strauss. Toen hij door deze voorraad heen was, stapte hij over op een sterke katoensoort, genaamd “Serge de Nîmes”. De naam werd al heel snel verbasterd tot denim. De broekzakken scheurden hiervan regelmatig uit, de planning waar veel spanning op komt te staan. Hiervoor werd in 1872 een oplossing voor gevonden door middel van klinknagels door de kleermaker Jacob Davis. Strauss liet zich overhalen en gebruikte de klinknagels om de hoeken van de broekzakken te verstevigen. In 1873 werd hierop patent aangevraagd door Strauss en Davis. De broeken die op deze manier gemaakt werden, de taille overalls, hadden een achterzak met het Arcuate Stitching Design, bretels, en een horlogezakje. De taille overalls werden tot 1920 alleen in San Francisco geproduceerd. In 1920 volgde uitbreiding naar Frankfurt (Indiana). In 1965 werden de eerste fabrieken van Levi Strauss & Co. in Europa en Azië gebouwd.

Blue
De stof van spijkerbroeken wordt geweven met een schering die indigo gekleurd is, terwijl de draden van de inslag wit zijn. De blauwe verfsoort die werd gebruikt heette in het Frans "bleu de Gênes" (vertaald vanuit het Italiaanse "blu di Genova", dus eigenlijk "Genuaans blauw"). Het "bleu de Gênes" werd verbasterd tot het huidige "blue jeans", ofwel jeans.

Verspreiding in Europa
Amerikaanse soldaten droegen in de tweede wereldoorlog een aangepast model van de taille overall. Doordat deze soldaten deze broeken droegen werd de denim bekend in Europa. In 1959 werden de eerste exemplaren naar Europa geëxporteerd. In 1960 kwam de term spijkerbroek of jeans naar voren. De spijkerbroek wordt zowel door de heren als de dames gedragen tegenwoordig. Jeans werden bekend doordat John Wayne ze in cowboyfilms droeg. Ook Elvis Presley, Marilyn Monroe en James Dean zijn bekende jeansdragers. De bouw van de jeans is vroeger ook vele malen van bouw veranderd. Tegenwoordig maken ook de grote modemerken zoals Armani en Versace spijkerbroeken. De spijkerbroek is zodanig populair dat er volgens schatting ongeveer een 7 tal jeansbroeken in iemands kleerkast hangen.

Schuim
Schuim is een mengesel van verschillende gasbellen in een vloeistof of vaste stof.

Een zeepbel is een voorbeeld van een vloeistofschuim. Afhankelijk van de schuimstructuur en de elektrostatische eigenschappen van de moleculen ontstaan er schuimen met verschillende grootte, wanddikte en levensduur. In principe is de levensduur van vloeistofschuimen begrensd omdat een vloeistof-schuim-cel ernaar streeft om haar zeer grote verhouding tussen de oppervlaktevloeistof en gas te minimaliseren. Tevens zorgt de zwaartekracht ervoor dat de vloeistof in de celwand langzaam naar onderen stroomt waardoor de wand van de vloeistofschuimcel dunner wordt. Hierdoor zal de celwand uiteindelijk (open)breken. De puimsteen is een voorbeeld van een vastestofschuim.
Ontstaan schuim
Schuim ontstaat in een mengproces tussen gas en een vloeistof. Hiervoor is energie nodig. Schuim kan ook ontstaan door middel van een chemische reactie waarbij gas vrijkomt. Bij vastestofschuimen vindt de schuimvorming plaats in de vloeistoffase van de vaste stof. Puimsteen ontstaat wanneer bij een vulkanische uitbarsting de vloeibare lava, die een grote hoeveelheid gassen bevat, zodanig snel afkoelt dat de gasbelletjes de tijd niet krijgen te ontsnappen en in het gesteente vast komen te zitten.
Schuim heeft een veelsoortigheid aan vormen en een typische structuur. Studies naar de optimale schuimcelvorm zijn studies naar het met een minimaal celoppervlak vullen van een zo groot mogelijke ruimte.
Hardschuim is een schuim waarvan de cellen niet veerkrachtig zijn. Integraalschuim is een schuim met een gesloten huis. Deze is minder veerkrachtig dan in het midden van het product. Koudschuim is meestal een polyurethaanschuim dat met het slabstockschuimproces gemaakt is. Laminaatschuim is een schuim dat tussen twee wanden is gemaakt. Latexschuim (schuimrubber) is schuim van een mix van natuurlijk en synthetisch latex. Polyesterschuim is een thermoharder polyurethaanschuim gemaakt van het basismateriaal polyester-urethaan. Polyetherschuim is een thermoharder polyurethaanschuim gemaakt van het basismateriaal polyester-urethaan. PUR-schuim of Polyurethaanschuim is een verzamelnaam voor polyurethaanschuimen (Polyester- of Polyether-schuim). Polyurethaanschuim komt in veel varianten voor. Slabstockschuim is schuim dat in een continu-vormingproces is gemaakt. Sprayschuim (en: in situ) is schuim dat lokaal met een schuimpistool of spuitbus wordt aangebracht. Synthetisch schuim (en:synthetic foam) is een verzamelnaam voor kunstmatig (synthetisch) vervaardigde schuimen. Vaak wordt deze naam (oneigenlijk) gebruikt voor schuimmatrassen. Traagschuim is een schuimmateriaal dat wanneer het ingedrukt wordt langzaam in zijn oorspronkelijke vorm terugkeert. Vormschuim is een schuim wat in een vorm (matrijs) is gevormd. Zachtschuim is een schuim waarvan de cellen veerkrachtig zijn (matrassen).
Sumo
Een traditionele Japanse worstelsport is sumo, ook wel sumoworstelen genaamd. Deze sport wordt meestal beoefend door zeer zwaarlijvige mannen. De worstelpartij vindt plaats in een cirkelvormig deel van een kleibodem en gaat gepaard met vele rituelen. De Japanners beschouwen Sumo als een moderne krijgskunst; het is daarbij een populaire sport die vaak op televisie uitgezonden wordt. Ook in andere landen neemt het sumoworstelen in populariteit toe.

Oorsprong
Het sumoworstelen is waarschijnlijk ontstaan uit een Koreaanse vechtsport, Ssireum genaamd. Het sumoworstelen is zeer oud. Ssireum werd door een Koreaanse prins in ballingschap geïntroduceerd aan het Japanse keizerlijke hof. Deze sport werd behalve door het hofleven ook door de gewone bevolking beïnvloed, en bevat vele rituele elementen die stammen uit de godsdienst Shinto.
Sumo is onlosmakelijk verbonden met het Japanse keizershuis, de keizer is immers het hoofd van shinto. Sommigen interpreteren daarom de korte, explosieve worstelingen tussen de rikishi (worstelaars) als gevechten tussen twee kami (godheden), en de rivaliteit tussen de stallen als rivaliteit tussen universele krachten.
Het aanraken van een rikishi zou zorgen voor kracht en voorspoed. Deze worden vaak lastiggevallen door fans, zowel binnen als buiten de toernooien.

Shinto en geomantische invloeden
De shinto-invloeden in het sumo zien we onder andere terug in het feit dat rituele zuiverheid benadrukt wordt. Dit wordt onder andere benadrukt door het afbakenen van de arena met ritueel strotouw, het strooien van zout in de arena en het feit dat alleen mannen deel mogen nemen aan de sport. Dit alles zijn allemaal terug te vinden in de shinto. Soms wordt shinto ook wel door meisjes beoefend. Echter alleen als deze jong zijn en nog niet geslachtsrijp. Als meisjes namelijk menstrueren dan verliezen zij bloed, en bloed is onrein.

Geomantie is niet uniek voor shinto, maar speelt ook in andere culturen in Azië een grote rol. De geomantische invloeden zijn zichtbaar in de verdeling van worstelaars over de oostelijke en de westelijke stal, en de rituele manier waarop de ruimte waarin sumo wordt beoefend is ingericht. Zo moet de keizer, als hij aanwezig is, plaatsnemen op een zitplaats ten noorden van de ring. Als de keizer niet aanwezig is, is deze plaats voorbehouden aan de priester met de hoogste rang van de aanwezigen. De scheidsrechters van sumowedstrijden zijn altijd gekleed als shintopriesters.
Doel
Het doel van sumoworstelen is om ervoor te zorgen dat de tegenstander zicht niet binnen de cirkel op zijn voeten kan handhaven. Om een partij sumoworstelen te winnen moet je ervoor zorgen dat de tegenstander binnen de cirkel de grond met een ander deel van zijn lichaam dan zijn voetzolen raakt. Het haar is met sumoworstelen ook een lichaamsdeel. Een andere manier om te winnen is als de tegenstander de grond raakt buiten de cirkel.